مقاله مورفين تکامل نحايه فوآ در چشم جنين موش هاي آزمايشگاهي بزرگ نژاد ويستار را به تاخير مي اندازد، دخالت احتمالي کورتيکوسترون که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در فيزيولوژي و فارماكولوژي از صفحه ۲۷۱ تا ۲۷۸ منتشر شده است.
نام: مورفين تکامل نحايه فوآ در چشم جنين موش هاي آزمايشگاهي بزرگ نژاد ويستار را به تاخير مي اندازد، دخالت احتمالي کورتيکوسترون
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سيستم بينايي
مقاله ناحيه فوآ
مقاله مورفين
مقاله کورتيکوسترون
مقاله موش بزرگ آزمايشگاهي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رمضاني مينا
جناب آقای / سرکار خانم: تكيه الهه
جناب آقای / سرکار خانم: زردوز حميرا
جناب آقای / سرکار خانم: بهادران حسين
جناب آقای / سرکار خانم: صحرايي هدايت

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: سيستم بينايي يکي از سيستم هاي حسي مهم در طول زندگي جانوران است و حيات اکثر جانوران به عملکرد صحيح اين سيستم بستگي دارد. با توجه به اينکه در تحقيقات قبلي مشخص شده است که مصرف مورفين در طول بارداري، مي تواند باعث ايجاد نقص و تاخير در تکامل دستگاه عصبي جنين شود، در اين مطالعه تغييرات ناحيه فوآ چشم جنين مادراني که در دوران بارداري مورفين خوراکي دريافت کرده بودند مورد بررسي قرار گرفته است.
روش ها: در اين آزمايش موش هاي ماده بزرگ آزمايشگاهي نژاد ويستار با ميانگين وزني ۲۵۰-۳۰۰ گرم مورد استفاده قرار گرفتند. پس از حصول اطمينان از بارداري (روز صفر جنيني، E0)، موش هاي ماده به دو گروه آزمايش و شاهد تقسيم شدند. گروه شاهد در طول آزمايش آب شرب شهري و گروه آزمايش آب شرب شهري حاوي مورفين (۰٫۰۵mg/ml) دريافت کردند. در روز ۱۳ بارداري (E13) از گوشه چشم موش هاي ماده باردار به منظور تعيين سطح کورتيکوسترون پلاسما خون گيري به عمل آمد. کورتيکوسترون پلاسما با استفاده از کيت کورتيکوسترون و به روش الايزا تعيين شد. در روز ۱۷ بارداري (E17) موش ها با استفاده از کلروفرم کشته شده و جنين ها طي عمل جراحي از بدن حيوان خارج شد. جنين ها به مدت يک ماه در محلول فيکساتيو فرمالين %۱۰ قرار گرفتند، وزن جنين ها و طول قدامي – خلفي آنها به عنوان معياري از طول جنين اندازه گيري شد. سپس سر جنين ها و مراحل پردازش بافتي، برش گيري و رنگ آميزي به روش هماتوکسيلين – ائوزين انجام شد و به وسيله ميکروسکوپ نوري و نرم افزار موتيک (MOTIC) ناحيه فوآ آنها تحت بررسي قرار گرفت.
يافته ها: سطح کورتيکوسترون پلاسما در نمونه هاي خوني مربوط به گروه آزمايش در مقايسه با گروه شاهد افزايش قابل ملاحظه اي را نشان داد. وزن و طول جنين ها تفاوت معناداري در دو گروه نداشت، قطر ناحيه فوآ در گروه آزمايش نسبت به گروه شاهد بسيار کمتر بود و فضاي خالي بين سلول ها مشاهده مي شد.
نتيجه گيري: اين نتايج نشان مي دهد که مصرف مورفين در زمان بارداري باعث ايجاد نقص و تاخير در تکوين ناحيه فواي چشم جنين شده و ممکن است قسمتي از اين اثر به دليل افزايش غلظت کورتيکوسترون پلاسما در گروه آزمايش باشد.