مقاله مکان يابي مناطق بهينه توسعه فيزيکي شهر بابلسر بر مبناي شاخص هاي طبيعي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۰ در جغرافيا و توسعه از صفحه ۹۹ تا ۱۲۲ منتشر شده است.
نام: مکان يابي مناطق بهينه توسعه فيزيکي شهر بابلسر بر مبناي شاخص هاي طبيعي
این مقاله دارای ۲۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله برنامه ريزي شهري
مقاله توسعه شهري
مقاله توسعه فيزيکي
مقاله مکان يابي
مقاله بابلسر
مقاله GIS

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قرخلو مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: داوودي محمود
جناب آقای / سرکار خانم: زندوي سيدمجدالدين
جناب آقای / سرکار خانم: جرجاني حسنعلي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در حال حاضر اکثر شهرها به خاطر محدوديت هاي فيزيکي توسعه شهري با مقوله توسعه فيزيکي درگيرند. شهر بابلسر نيز با توجه به قرار گرفتن در منطقه شمال کشور ايران، نمي تواند به صورت گسترده توسعه يابد چرا که با محدوديت هاي فيزيکي توسعه شهري مانند دريا، رودخانه و وجود زمين ها و باغ هاي حاصلخيز در روند توسعه شهري مواجه است. هدف از اين پژوهش دستيابي به متغيرهاي موثر در توسعه فيزيکي شهرها و دستيابي به الگويي که توسعه آتي شهر بابلسر را با کمترين خسارت به محيط طبيعي مکان يابي نمايد، مي باشد. بنابراين با توجه به اهداف اين پژوهش، از روش تجزيه و تحليل وضع موجود و مدل سازي داده ها استفاده شده است. بدين منظور ابتدا براي ايجاد پايگاه داده سيستم اطلاعات جغرافيايي، اطلاعات فضايي محدوده مورد مطالعه از روي نقشه هاي مربوطه، رقومي و ذخيره گرديد و سپس اطلاعات توصيفي، وارد سيستم شده و به اطلاعات فضايي متصل شد، تا قابليت تجزيه و تحليل اطلاعات فراهم گردد. سپس با همپوشاني نقشه هاي مختلف در محيط «GIS»، دو منطقه بهينه توسعه فيزيکي بابلسر مشخص گرديد. شهر بابلسر با توجه به محصور بودن در اراضي کشاورزي دو گزينه براي توسعه فيزيکي پيش رو دارد: اول توسعه شهر از درون که با تخصيص تراکم ساختماني بيشتر به ساختمان هاي شهر امکان پذير است و دوم توسعه به سمت بيرون است. مناسب ترين مکان جهت گسترش آتي شهر جنوب شرقي و در اولويت دوم جنوب غربي بابلسر مي باشد.