مقاله نسل دوم روشنفکران ايراني: آغاز گرايش ايدئولوژيک و نفي مدرنيته سياسي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در علوم سياسي از صفحه ۱۲۹ تا ۱۵۳ منتشر شده است.
نام: نسل دوم روشنفکران ايراني: آغاز گرايش ايدئولوژيک و نفي مدرنيته سياسي
این مقاله دارای ۲۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله روشنفکر
مقاله ناسيوناليسم فرهنگي
مقاله اصالت گرايي
مقاله هويت
مقاله ايدئولوژي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خستو رحيم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقاله حاضر بخش دوم مقاله اي است که بخش اول آن در شماره ششم در فصلنامه تخصصي علوم سياسي در تابستان ۱۳۸۶ به چاپ رسيد و در آن فهم روشنفکران نسل اول ايراني را از مدرنيته سياسي مورد بررسي قرار داده بود نوشته حاضر نسلي از روشنفکران را مورد توجه قرار مي دهد که بعد از انقلاب مشروطه در چنبره پيچيدگي هاي گرفتار مي آيند که بخشي از آن محصول انديشه هاي نسل اول بوده اما از سوي ديگر خود همت لازم براي رفع پيچيدگي هاي آن به عمل نياورده اند. آنان با بحران هاي خارجي و داخلي روبرو بودند، آنها در رويارويي با بحران هاي خارجي نيازمند هويت بودن و لذا هويت خويش را در ناسيوناليسمس فرهنگي جستجو مي کنند که اصالت خود را از ايران باستان مي گيرد. و در حوزه بحران هاي داخلي نيز نان و امنيت اولويت مي يابد و مدرنيته سياسي به محاق مي رود و اراده آنان در شخصيت و استبداد نوساز رضا شاه تبلور پيدا مي کند، پيوند اين دو وجه ايدئولوژي روشنفکران اين دوره را تشکيل مي دهد. ولي از آنجايي که ثمرات اين ايدئولوژي نمي تواند، پيچيدگي هاي عصر مدرن را پاسخ گويد، و مشکلات سياسي و اجتماعي دوران گذرا را حل نمايد. به بن بستي گرفتار شدند، که نتيجه آن اصالت گرايي و طرد مدرنيته در معناي عام بود.