مقاله نظام اطلاعات مديريت شهري بررسي موردي: سامانه اطلاعات جغرافيايي (GIS) شهر بابلسر که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز و زمستان ۱۳۸۶ در تحقيقات كاربردي علوم جغرافيايي (علوم جغرافيايي) از صفحه ۲۱۵ تا ۲۴۰ منتشر شده است.
نام: نظام اطلاعات مديريت شهري بررسي موردي: سامانه اطلاعات جغرافيايي (GIS) شهر بابلسر
این مقاله دارای ۲۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله جامعه شبكه اي
مقاله شهرداري بدون ديوار
مقاله سامانه اطلاعات جغرافيايي شهر بابلسر

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: آقاميري سيدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: حسين زاده مسلم
جناب آقای / سرکار خانم: صداقت مهري

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
توسعه‌ روزافزون‌ شهرنشيني‌ و رشد جمعيت‌ در كشور از عواملي هستند كه‌ دامنه‌ شهرها را بيش‌ از پيش‌ گسترش‌ داده‌ و پديداري‌ شهرهاي‌ بزرگ‌ با جمعيت‌ زياد را در پي‌ داشته‌ است. اجراي سيستمي که همه شهروندان بتوانند درخواست هاي خود را از طريق شبکه هاي کامپيوتري مطرح سازند و روند درخواست را تا رسيدن به پاسخ، پيگيري کنند به نوعي تحقق شعار شهرداري در همه خانه ها است. با استقرار شبکه الکترونيکي درشهرداري، همه اطلاعات مربوط به شهر و مديريت شهري در سريع ترين زمان به صورت الکترونيکي ذخيره مي شوند و پس از ارزيابي بلافاصله براي ساير سازمان ها و شهروندان قابل دسترسي خواهدبود بدين ترتيب شهرداري شيشه اي به نوعي تحقق مي يابد. همچنين در اختيار قرار گرفتن اطلاعات موردنياز براي انجام تصميم گيري هاي اجرايي با روش هاي دقيق بهنگام شده، ديوارهاي سازماني را که در زمان حاضر مانع گردش سريع اطلاعات بين بخش هاي مختلف هستند از ميان برمي دارد و به ايجاد شهرداري بدون ديوار کمک مي کند.
در عصر حاضر چاره اي جز استفاده از توانمندي فناوري هاي پيشرفته IT و استفاده از محيط هاي اطلاعاتي GIS، در زمينه برنامه ريزي و مديريت شهري، جهت فراهم نمودن بستر اطلاعات جامع شهري نداريم. بااين نگاه به موضوع، پژوهش حاضر سعي در معرفي بخشي از سامانه اطلاعات جغرافيايي شهر بابلسر (Geography Information System of Babolsar City) دارد. سامانه مذکور با هدف يکسان سازي بستر اطلاعات درون سازماني و برون سازماني بين عناصر تاثيرگذار مستقيم و غيرمستقيم در سازمان فضايي شهر بابلسر و تحقق شهرداري الکترونيک در فاصله سال هاي ۱۳۸۵-۱۳۸۶ در ۲۵% از سطح کل شهر به اجرا درآمد و نقطه عطفي در استان مازندران در هدايت مديريت شهري به نظام اطلاعات جامع، جهت دستيابي به اهداف عاليه برنامه ريزي شهري و مشارکت مردمي گشت.