مقاله نظريه اسامي خاص منطق دانان مسلمان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۳ در پيك نور- علوم انساني از صفحه ۸۹ تا ۱۰۲ منتشر شده است.
نام: نظريه اسامي خاص منطق دانان مسلمان
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله معني
مقاله عبارت اشاره اي
مقاله عبارت وصفي عنواني
مقاله مشكل معدومات
مقاله مشكل نحوه دلالت
مقاله اسم جزيي / كلي
مقاله تمايز جمله / قضيه
مقاله قضيه شخصيه / كليه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عباسيان چالشتري محمدعلي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
چگونه كلمات با عالم پيوند مي خورند؟ به عنوان مثال، چگونه اسامي خاص، مانند «سقراط» و «تهران» با اشخاص و اشياي عالم عين مرتبط مي شوند؟ اين سوال مدتها فيلسوفان را به تاملي جدي واداشته است. مشغوليت اصلي بسياري از فيلسوفان قرن بيستم يافتن پاسخي قطعي براي اين سوال بوده است. منطق دانان سنتي مسلمان معتقدند يك اسم خاص «عبارت اشاره اي» (در مفهوم راسلي) است كه، برخلاف برداشت فرگه اي، صرفا حاكي از يك شخص يا شي، به عنوان معني، است، بدون اينكه چيز ديگري غير از آن شخص يا شي مشاراليه به عنوان مفهوم دارا باشد. بر اساس اين نظريه، مي توان گفت: قضيه اي كه توسط ادايي از يك جمله تعبير مي شود، نظير جمله «سقراط فيلسوف است»، كه در محل موضوع آن اسمي خاص قرار گرفته است، قضيه اي شخصيه درباره مشاراليه آن اسم است.