مقاله نقدي بر شاخصهاي تعيين نخست شهري و ارايه شاخصي جديد (با نگاهي تحليلي بر شاخصهاي نخست شهري در ايران) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در جغرافيا و مطالعات محيطي از صفحه ۲۵ تا ۳۴ منتشر شده است.
نام: نقدي بر شاخصهاي تعيين نخست شهري و ارايه شاخصي جديد (با نگاهي تحليلي بر شاخصهاي نخست شهري در ايران)
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نخست شهري
مقاله شاخص جديد
مقاله رتبه
مقاله اندازه
مقاله نظام شهري
مقاله ايران

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: موسوي ميرنجف
جناب آقای / سرکار خانم: تقوايي مسعود

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف از اين مقاله تشريح و تبيين نقاط قوت و ضعف شاخصهاي نخست شهري عرضه شده و همچنين ارايه شاخص جديدي براي تعيين نخست شهري است. مطالعه حاضر مشکلات و نارسايي هاي شاخص هاي نخست شهري را با نگاهي تحليلي به تبيين وضعيت نخست شهري نظام شهري ايران طي سالهاي ۱۳۸۵-۱۳۳۵ مورد بررسي قرار مي دهد. روش پژوهش “توصيفي- تحليلي” است. برابر بررسي هاي صورت گرفته تاکنون ۶ روش براي تعيين ميزان نخست شهري ارايه شده است. از اشکالات اساسي اين روش ها بي توجهي به تمامي شهرهاي نظام شهري مبتني بر رتبه آنها است و ديگر اين که اکثر اين شاخصها به مبناي واحدي ختم نمي شوند. اين ايرادات وارده سبب شده است که شاخصهاي عرضه شده مفهوم و پايه نخست شهري را مورد ترديد قرار دهند. بنابراين براي حل مشکل نگارندگان به ارايه شاخص جديدي مبادرت نموده اند که منطبق بر الگوي رتبه اندازه بوده و قادر است ضعف شاخصهاي ارايه شده را رفع نمايند. سپس وضعيت شاخص نخست شهري در نظام شهري ايران به مرحله آزمايش گذاشته شد که طبق شاخص جديد، وضعيت نخست شهري در ايران از سال ۱۳۳۵ تا ۱۳۶۵ روند صعودي داشته است و از سال ۱۳۶۵ تا ۱۳۷۵ روند نزولي و در سال ۱۳۸۵ به دليل افزايش تعداد شهرها و تبديل روستاهاي بزرگ به شهر روند صعودي به خود گرفته است. در حالي که در شاخصهاي قبلي از سال ۱۳۳۵ تا ۱۳۵۵ روند صعودي و از سال ۱۳۶۵ تا ۱۳۸۵ روند نزولي داشته است. وضعيت نظام شهري ايران بر مبناي الگوي رتبه اندازه نيز نتايج شاخص پيشنهادي را تاييد مي نمايد.