مقاله نقش اقليم در برنامه ريزي و مديريت محيط (با تاکيد بر ايران) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۶ در پيك نور- علوم انساني از صفحه ۱۱۶ تا ۱۲۶ منتشر شده است.
نام: نقش اقليم در برنامه ريزي و مديريت محيط (با تاکيد بر ايران)
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تغييرات اقليمي
مقاله تغيير پذيري اقليمي
مقاله برنامه ريزي محيطي
مقاله مديريت محيط
مقاله بلاياي اقليمي
مقاله مديريت ريسک
مقاله مديريت بحران

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نجف پور بهرام

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اقليم، يعني ميانگين شرايط نسبتا دراز مدت جوي، يکي از عناصر مهم تشکيل دهنده محيط زندگي ماست. اقليم همان طوري که از فعاليتهاي گوناگون انساني تاثير مي پذيرد، اثرات مختلفي بر فعاليتهاي انساني بر جای مي گذارد. تامين آب آشاميدني سالم و کافي، تامين غذا، تامين انرژي، فعاليتهاي صنعتي، هواي پاک و سالم، حمل و نقل و ارتباطات، ورزش و گردشگري از نيازها و فعاليتهاي انسان امروزي است که برنامه ريزي و مديريت بهينه آن نيازمند توجه جدي به شرايط اقليمي است. تغيير پذيري اقليمي و تغييرات اقليمي دو ويژگي کلان اقليم مناطق مختلف هستند که تاثيرات غيرمنتظره اقليمي در چارچوب آن صورت مي گيرد. تغيير پذيري اقليمي از ويژگيهايي است که متاثر از عوامل مختلف سياره اي و فراکروي با چرخه هاي نسبتا منظم زماني-مکاني صورت مي گيرد. تغييرات اقليمي که در سده هاي اخير مورد توجه دانشمندان علوم زيست محيطي و سياستمداران قرار گرفته است، ارتباط مستقيمي با فعاليتهاي انساني دارد. مديريتهاي ريسک و بحران دو راهکار مهم تفاهم و مقابله با اثرات تغيير پذيري و تغييرات اقليمي اند. کاهش اثرات تغييرات اقليمي نيازمند همکاري جهاني است که پيمان کيوتو نمونه اي از اين عزم جهاني است. ايران از کشورهايي است که بر روي کمربند خشک کره زمين واقع شده است. خشکي و خشکسالي دو واقعيت انکارناپذير شرايط جوي کشور ماست، که هرگونه برنامه ريزي و آينده نگري بدون توجه به آنها منجر به شکست است. در اين مقاله سعي شده است با ذکر نمونه هايي از ويژگي اقليمي ايران نقشِ اقليم در برنامه ريزي و مديريت محيط با توجه به دو ديدگاه مديريت ريسک و مديريت بحران بررسي شود.