مقاله نقش محدوديت ها و قابليت هاي زباني در شكل گيري ادبيات منظوم: تحليل اشعاري از حافظ و شكسپير که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در پژوهش ادبيات معاصر جهان (پژوهش زبان هاي خارجي) از صفحه ۹۳ تا ۱۱۲ منتشر شده است.
نام: نقش محدوديت ها و قابليت هاي زباني در شكل گيري ادبيات منظوم: تحليل اشعاري از حافظ و شكسپير
این مقاله دارای ۲۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله زبان و ادبيات
مقاله حافظ
مقاله شكسپير
مقاله قلب نحوي
مقاله آرايش واژگاني
مقاله مطابقه
مقاله شعر

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: منصوري مهرزاد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
توجه به ساختار زباني اثر ادبي از ويژگي هاي ممتاز مكتب صورت گراي (فرماليستي) روسي است كه در سال هاي آغازين قرن نوزده مطرح و پس از آن نيز مورد اقبال بسياري از زبان شناسان و اديبان قرار گرفت. با توجه به بحث هايي كه در زمينه رابطه زبان و ادبيات مطرح است كه برخي زبان را به طور كلي جداي از ادبيات مي بينند و برخي به عكس زبان را محملي براي ادبيات مي انگارند، اين پژوهش مي كوشد تا با استناد به برخي از ويژگي هاي زبان فارسي نشان دهد كه شكل گيري ادبيات منظوم به ويژگي هاي زباني هر زبان بستگي دارد. در اين زمينه مقاله مي كوشد تا با بررسي ابزارهاي زبان شناختي چون قلب نحوي، مطابقه فاعلي و همچنين ترتيب كلمات اصلي در پاره اي از اشعار حافظ نشان دهد كه تا چه اندازه اين ابزارهاي زباني در نظم آفريني ادبيات منظوم فارسي موثرند. در اين پژوهش با مقايسه پاره اي از اشعار حافظ و شكسپير نشان داده شده است كه چگونه استفاده و يا عدم استفاده از چنين ابزارهايي مي تواند در شكل دهي اين دو ادبيات موثر باشد. همچنين اين پژوهش تفاوت گرايش به ادبيات منظوم در ادبيات فارسي و گرايش به ادبيات منثور در ادبيات انگليسي را ناشي از امكان استفاده شاعر از برخي از قابليت ها و ابزارهاي زباني اين دو زبان مي داند و نشان مي دهد كه حداقل بخشي از ادبيات در هر زبان به ويژگي هاي زباني زباني كه ادبيات به آن تظاهر مي يابد بستگي دارد. اين پژوهش عملا نشان مي دهد كه ادبيات برخلاف برخي از هنرها كه مستقل از مصالح مورد استفاده به صورت حقيقتي جداگانه اند، زبان به عنوان مواد بيان ادبيات در شكل دهي ادبيات موثر است. بر اساس يافته هاي اين پژوهش برجسته شدن نوعي از ادبيات در زباني خاص متاثر از قابليت ها و محدويت هاي آن زبان خاص مي باشد.