مقاله نيازهاي اطلاعاتي و الگوي رفتاري دانشجويان پزشکي در جستجوي اطلاعات مراقبتي بيماران در آموزش باليني بخش فوريت ها که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در مديريت اطلاعات سلامت از صفحه ۳۸۹ تا ۳۹۹ منتشر شده است.
نام: نيازهاي اطلاعاتي و الگوي رفتاري دانشجويان پزشکي در جستجوي اطلاعات مراقبتي بيماران در آموزش باليني بخش فوريت ها
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نيازهاي خدمات بهداشتي
مقاله دانشجويان پزشکي
مقاله آموزش پزشکي
مقاله بخش اورژانس بيمارستان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: كاهويي مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: اسكروچي رقيه
جناب آقای / سرکار خانم: عبادي فردآذر فربد
جناب آقای / سرکار خانم: ابوالحسني حسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: در آموزش پزشکي، آموزش طب سرپايي به خصوص اورژانس از مهم ترين بخش هاي آموزش پزشکي است. هدف از اين مطالعه تعيين نيازهاي اطلاعاتي و الگوي رفتاري دانشجويان پزشکي در جستجوي اطلاعات مراقبتي بيماران در آموزش باليني بخش اورژانس بود. انتظار داريم انجام چنين مطالعه اي روي کيفيت آموزش درمانگاهي، مشخص شدن نيازهاي آموزشي دانشجويان و مديريت بهتر بيماران توسط دانشجويان پزشکي اثر بگذارد.
روش بررسي: پژوهش يک مطالعه توصيفي است که به شناسايي نيازهاي اطلاعاتي و الگوي رفتاري دانشجويان اينترن جهت دستيابي به پاسخ مطلوب، در درمانگاه و بخش اورژانس بيمارستان هاي آموزشي دانشگاه علوم پزشکي ايران در سال ۱۳۸۷ پرداخت. در اين مطالعه از روش مشاهده و توزيع پرسش نامه استفاده شده است. روايي پرسش نامه از طريق بررسي متون علمي و مطالعات مشابه و مشورت با استادان و کارشناسان مربوط بررسي گرديد و براي بررسي پايايي آن از آزمون Test-Retest استفاده شد که ضريب همبستگي ۰٫۸ به دست آمد. داده ها از طريق روش هاي آمار توصيفي، آزمون همبستگي دو متغيري و دو طرفه در سطح معني دار يک درصد مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
يافته ها: آزمون آماري رابطه معني داري بين نيازهاي اطلاعاتي تشخيصي و درماني نشان داد(P<0.001, Coefficient=0.576) . دانشجويان اطلاع از نتايج آزمايشگاه را بيشترين (۸۴٫۳ درصد) و اطلاع از انتقال اجساد را کمترين (۱٫۴ درصد) نياز اطلاعاتي خود بر شمردند. دانشجويان پزشکي بيشتر به بيمار و پرونده او، همکاران و منابع چاپي اعتماد مي کردند. دانشجويان به طور معني داري بيشتر براي رفع نيازهاي درماني از منابع چاپي استفاده مي کردند(P=0.01) .
نتيجه گيري: ميزان کمي از سوالات مطرح شده توسط دانشجويان به سوالات سازماني و مديريت درمان بيماران مربوط مي شد و جامعه آماري اهميت زيادي به مسايل قانوني و حقوقي نمي دادند. بسياري از دانشجويان ترجيح مي دادند تا از منابعي که سهل الوصول و معتبر بودند، استفاده کنند. از اين رو توصيه مي گردد در برنامه هاي آموزش باليني طب اورژانس، درباره اهميت سوالات سازماني و مديريتي و نيز برنامه هاي آموزشي در زمينه ارتقاي تصميم گيري مبتني بر مدارک مد نظر قرار گيرد.