سال انتشار: ۱۳۷۷

محل انتشار: دومین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

وحید حسینی تودشکی – کارشناس ارشد زمین شناسی ساختمانی از دانشگاه تربیت مدرس تهران

چکیده:

طی بررسیهای هندسی، عناصر ساختاری و تحلیل جنبشی آنهامشخص گردید. ساختار اصلی منطقه مورد مطالعه، تاقدیس روانج است که از نوع چینی های مخروطی با قاعده بیضوی بوده که در دو چهت شمال غرب و جنوب شرق دارای پلانج بوده و محور آن به شکل حرف Z خمیده است وسطح محوری آن نیز یک پیچش راستگرد را نشان میدهد.
با بررسی مدلهای متعارف دگرشکلی و عناصر ساختاری خاصهر مدل مشخص گردید که مدل دگر شکلی توام با فشردگی می تواند تمامی اختصاصات ساختاری ناحیه راونج را توجیه نماید. از طرف دیگر روند عمومی حوضه رسوبی منطقه (۱۳۰N درجه سانتی گراد تا N 135 درجه سانتی گراد ) و جهت فشار وارد بر آن (N20E درجه سانتی گراد ) نیز نشان دهنده یک زون راستالغز همگرا یا Transpression برای منطقه مورد مطالعه استو از این رو مدل استرین Transpression برای آن قابل کاربرد است. مدل مذکور ابراز می داردکه جهت یابی عناصر ساختاری در داخل زونهای راستالغز همگرا، نه تنها به بزرگی استرین برشی بلکه به درجههمگرایی نیز بستگی دارد و لذا برای تعیین جهت یابی اولیه ساختارهای منطقه باید جهت یابی بیضی استرین افقی را به دست آوریم و بدین منظور به داده های استرین و نیز فاکتورهای همگرایی (R) منطقه نیاز داریم.
مقدار فاکتور همگرایی (R) با توجه به جهت یابی مولفه های تنش محاسبه گردید (R=2/75) و به کمک قلوه سنگهای تغییر شکل یافته موجود در منطقه و با استفاده از روش De Paor مقدار استرین درناحیه تعیین و ارزیابی گردید (Rs=1/6) وبه کمک دو پارامتر مذکور و با استفاده از نمودارهای موجود، جهت یابی بیضی استرین افقی (fi) در منطقه تعیین گردید (fi~15) . بر مبنای جهت یابی بیضی مزبور، جهت یابی اولیه تمام ساختارهای ناحیهمشخص و مبنایی برای تجزیه و تحلیل های دیگر قرار گرفت. لازم بهذکر است که جهت یابی های مذکور با آنچه که از طریق مطالعات قبلی برای این مناطق ارائه شده ۳۰ درجه اختلاف دارند.