مقاله همبستگي سطح تعارض پرستاران بيمارستان هاي عمومي استان بوشهر با کاربرد سبک هاي مذاکره توسط سرپرستاران (۱۳۸۶) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۰ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشکي قزوين از صفحه ۶۳ تا ۶۹ منتشر شده است.
نام: همبستگي سطح تعارض پرستاران بيمارستان هاي عمومي استان بوشهر با کاربرد سبک هاي مذاکره توسط سرپرستاران (۱۳۸۶)
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تعارض
مقاله سبک مذاکره
مقاله پرستار
مقاله سرپرستار

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: توراني سوگند
جناب آقای / سرکار خانم: حسيني فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: ازمل محمد
جناب آقای / سرکار خانم: كلهر روح اله

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه:تضاد و تعارض پديده اي اجتناب ناپذير در زندگي بشر و مقتضاي حيات اجتماعي است. نظام هاي بهداشتي – درماني به خصوص بخش هاي پرستاري مستعد بروز انواع تعارض هستند که بايد توسط سرپرستاران هدايت و کنترل شوند. مذاکره به عنوان روشي با صرفه، موثر و واقعي در حل تعارض شناخته شده است.
هدف: مطالعه به منظور تعيين سطح تعارض پرستاران بيمارستان هاي عمومي استان بوشهر و ارتباط آن با ميزان استفاده از سبک هاي مذاکره توسط سرپرستاران انجام شد.
مواد و روش ها: اين مطالعه همبستگي در سال ۱۳۸۶ بر روي ۳۶۲ نفر از پرستاران و ۵۳ نفر از سرپرستاران بخش هاي مختلف بيمارستان هاي عمومي استان بوشهر انجام شد. دو پرسش نامه تعارض دوبرين و سبک مذاکره پيره براي جمع آوري داده ها استفاده شدند. داده ها با آزمون هاي آماري آنواي يک طرفه و ضريب همبستگي اسپيرمن تحليل شدند.
يافته ها: سطح تعارض پرستاران به جز در بيمارستان فاطمه زهرا (س) که زياد بود، در ساير بيمارستان ها در سطح متوسطي قرارداشت. سرپرستاران به ميزان بالايي از سبک هاي مذاکره واقع گرايي، تحليلي و هنجاري استفاده مي کردند و تنها از سبک مذاکره شهودي به ميزان مناسبي بهره مي بردند. بين سطح تعارض پرستاران و ميزان استفاده سرپرستاران از سبک هاي مذاکره همبستگي معکوسي وجود داشت، هرچند رابطه آماري معني داري بين اين متغيرها مشاهده نشد.
نتيجه گيري: مديران بيمارستان هاي مورد مطالعه بايد ريشه هاي تعارض را شناسايي و آن را اداره کنند. آن ها مي توانند از سطح تعارض متوسطي به عنوان مزيت رقابتي در بازارهاي سلامت بهره گيرند. سرپرستاران بايد درباره مهارت هاي حل تعارض مانند مذاکره، آموزش ببينند و سبک هاي مذاکره خود را بر پايه شرايط خاص تعديل کنند.