مقاله وجود لنفسه در فلسفه سارتر که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز و زمستان ۱۳۸۸ در پژوهشنامه فلسفه دين (نامه حكمت) از صفحه ۷۷ تا ۹۵ منتشر شده است.
نام: وجود لنفسه در فلسفه سارتر
این مقاله دارای ۱۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پديدارشناسي
مقاله روي آورندگي
مقاله وجود في نفسه
مقاله وجود لنفسه
مقاله سارتر

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: علوي تبار هدايت

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سارتر با پذيرش مفهوم «روي آورندگي» در فلسفه هوسرل اظهار مي دارد که آگاهي عبارت است از آگاهي از چيزي. آگاهي همواره داراي متعلق است و به چيزي اشاره مي كند كه شناخته شده است. او، به واقعيتي به نام نومن كه در پس فنومن ها يا پديدارها قرار دارد معتقد نيست؛ و از سوي ديگر، پديدارها را متكي به آگاهي يا فاعل شناسا نيز نمي داند. پديدارها، خود تكيه گاه خود هستند. بدين ترتيب ما با دو نوع وجود مواجه مي شويم: يكي آگاهي و ديگري متعلق هاي آگاهي يا پديدارها. سارتر نوع اول را وجود لنفسه و نوع دوم را وجود في نفسه مي نامد. در اين مقاله، پس از بررسي رهيافت پديدارشناسانه سارتر، به ويژگي هاي وجود لنفسه از جمله عدم بودن و آزاد بودن؛ و همچنين به برخي از ساختارهاي اين نوع وجود مانند غيرشخصي بودن، غيرجوهري بودن و فقدان و ميل، پرداخته مي شود.