مقاله وضعيت موجود اولويت گذاري ارايه خدمات سلامت در ايران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۰ در پايش از صفحه ۲۱۷ تا ۲۳۰ منتشر شده است.
نام: وضعيت موجود اولويت گذاري ارايه خدمات سلامت در ايران
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اولويت گذاري
مقاله اولويت گذاري نظام سلامت
مقاله مطالعه کيفي
مقاله تخصيص منابع

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: توراني سوگند
جناب آقای / سرکار خانم: ملكي محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: هاديان محمد‌
جناب آقای / سرکار خانم: اميراسماعيلي محمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور نظام مند کردن اولويت گذاري در زمينه ارايه خدمات سلامت، داشتن تصويري روشن از وضع موجود يعني آگاهي از نحوه اتخاذ تصميمات مرتبط با اولويت گذاري ضرورت دارد و اين کار پيش زمينه هر گونه اقدامي در زمينه عقلاني کردن اولويت گذاري است.
اين پژوهش، با هدف بررسي نحوه اولويت گذاري در سطوح مختلف نظام سلامت ايران انجام شد. در اين مطالعه کيفي پس از مصاحبه با ۱۹ نفر از صاحب نظران، راهنماي نيمه ساختاري مصاحبه ها بر اساس بررسي متون و ۴ مصاحبه عميق طراحي شد.
براي تحليل داده هاي کيفي از روش تحليل چارچوبي استفاده شد. ۸ مفهوم اصلي و ۲۲ مفهوم فرعي مرتبط با اولويت گذاري به اين ترتيب، شناسايي گرديد: اولويت سلامت در سطح کلان، اولويت گذاري بين دانشگاه هاي علوم پزشکي مختلف، اولويت گذاري بين بخش هاي مختلف، زير مجموعه دانشگاه هاي علوم پزشکي، ملاک اولويت گذاري، اندازه گيري هزينه ها و اثربخشي مداخلات، جابجايي منابع، مشارکت مردم و قاعده تصميم گيري در زمينه تخصيص منابع. سرانه هاي تعيين شده، غيرواقعي و مبتني بر گذشته بوده و عوامل سياسي، چانه زني بر تخصيص منابع به دانشگاه ها و بين دانشگاه ها تاثير داشت. اختصاص منابع عمدتا بر مبناي ساختارها بوده و وضع سلامت، عامل چندان تاثيرگذاري در اين زمينه نبود. همچنين اقداماتي در راستاي اندازه گيري و پيامدهاي مداخلات انجام شده است، اما به دليل ماهيت چند عاملي مداخلات، اندازه گيري دقيق اثرات با دشواري مواجه است. ضمن اين که جابجايي منابع بين اجزاي يک برنامه امکان پذير بود، اما اين امکان بين برنامه هاي مختلف امکان پذير نيست. بايد خاطر نشان کرد مردم به صورت مطلوب در تعيين اولويت ها مشارکت ندارند و تصميم گيري در زمينه تخصيص منابع بر اساس نياز و قضاوت است. اين مطالعه نشان داد که اقدامات پراکنده اي در زمينه اولويت گذاري انجام شده است، اما اين اقدامات در يک چارچوب نظام مند و جامع نبوده است. اولويت گذاري با استفاده از رويکردي مشخص و با مشارکت تمامي ذي نفعان مي تواند منجر به استفاده بهينه از منابع محدود نظام سلامت گردد.