مقاله ويژگي هاي اقليمي در داستان نويسي شمال ايران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در پژوهش هاي ادب عرفاني (گوهر گويا) از صفحه ۲۹ تا ۵۶ منتشر شده است.
نام: ويژگي هاي اقليمي در داستان نويسي شمال ايران
این مقاله دارای ۲۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله داستان
مقاله داستان نويسي معاصر ايران
مقاله داستان اقليمي
مقاله شمال

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مشتاق مهر رحمان
جناب آقای / سرکار خانم: صادقي شهپر رضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اقليم گرايي در داستان نويسي معاصر ايران به طور جدي از دهه هزار و سيصد و سي شمسي آغاز مي شود و در دهه هاي چهل و پنجاه به اوج خود مي رسد. داستان هاي اقليمي غالبا بازتاب دهنده ويژگي ها و عناصر مشترکي چون فرهنگ، باورها و آداب و رسوم منطقه اي جغرافيايي اند. با توجه به خاستگاه نويسندگان و ويژگي هاي اقليمي بازتابيده در آثارشان، پنج حوزه يا شاخه داستان نويسي اقليمي شمال، جنوب، غرب، شرق و آذربايجان، در داستان نويسي معاصر ايران قابل تشخيص است. اين مقاله پس از ارايه تعريفي از داستان اقليمي با توجه به عناصر و ويژگي هاي بازتابيده در داستان هاي اقليمي، به معرفي انتقادي داستان هاي اقليمي شمال و برشمردن ويژگي هاي آن ها با ارايه شواهد و نمونه هاي متني، مي پردازد و نشان مي دهد که اين شاخه از داستان نويسي اقليمي از اهميت و اعتبار ويژه اي برخوردار است.