مقاله ويژگي هاي اقليمي و روستايي در داستان نويسي خراسان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در جستارهاي ادبي (مجله دانشكده ادبيات و علوم انساني مشهد) از صفحه ۸۱ تا ۱۰۸ منتشر شده است.
نام: ويژگي هاي اقليمي و روستايي در داستان نويسي خراسان
این مقاله دارای ۲۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اقليم
مقاله داستان
مقاله شيوه اقليمي نويسي
مقاله خراسان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مشتاق مهر رحمان
جناب آقای / سرکار خانم: صادقي شهپر رضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اقليم گرايي در داستان نويسي معاصر ايران به طور جدي از دهه هزار و سيصد و سي شمسي آغاز مي شود و در دهه هاي چهل و پنجاه به اوج خود مي رسد. داستان هاي اقليمي غالبا بازتاب دهنده ويژگي ها و عناصر مشترکي چون فرهنگ، باورها، آداب و رسوم يک منطقه جغرافيايي اند. با توجه به خاستگاه نويسندگان و ويژگي هاي اقليمي بازتابيده در آثارشان، پنج حوزه يا شاخه داستان نويسي اقليمي شمال، جنوب، غرب (کرمانشاه)، شرق (خراسان) و آذربايجان، در داستان نويسي معاصر ايران قابل تشخيص است. اين مقاله پس از دادن تعريفي از داستان اقليمي و برشمردن ويژگي هاي آن – که خود مستخرج از داستان هاي اقليمي پنج حوزه مذکور و مشترک در ميان همه آن هاست – به معرفي انتقادي داستان هاي اقليمي و روستايي خراسان و برشمردن ويژگي هاي آن ها با ارايه شواهد و نمونه هاي متني، مي پردازد.