مقاله پتروژنز گرانيتوئيدهاي پرآلومين شيركوه (جنوب غرب يزد) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در مجله علوم دانشگاه تهران از صفحه ۷۱ تا ۸۳ منتشر شده است.
نام: پتروژنز گرانيتوئيدهاي پرآلومين شيركوه (جنوب غرب يزد)
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ماگماي پرآلومين
مقاله يزد
مقاله شيركوه
مقاله گرانيت نوع S

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شيبي مريم
جناب آقای / سرکار خانم: اسماعيلي داريوش

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
باتوليت گرانيتوئيدي شيركوه به سن ژوراسيك مياني در ايران مركزي به درون شيلها و ماسه سنگهاي سازند نايبند تزريق شده است. اين باتوليت از سه واحد اصلي گرانوديوريت، مونزوگرانيت و لوكوگرانيت تشكيل گرديده است. واحد گرانوديوريتي شامل مجموعه كانيهاي پلاژيوكلاز، كوارتز، فلدسپار پتاسيم و بيوتيت بوده و به حاشيه شمالي محدود مي گردد. مونزوگرانيتها بزرگترين واحد و بدنه اصلي اين باتوليت را تشكيل داده از سنگهاي مافيك كرديريت دار تا انواع تفريق يافته تر داراي موسكوويت تغيير مي كنند. سنگهاي لوكوگرانيتي كه با رنگ سفيد و نبود كانيهاي تيره از ساير واحدها متمايز گرديده اند، حاشيه غربي باتوليت شيركوه را به خود اختصاص داده اند. در تركيبات مافيكتر، اين تغييرات تركيبي به دليل درجات مختلف جدايش مذاب حاوي SiO2 %70 از رستيت در تعادل با ماگما حاصل مي گردد اما در تركيبات فلسيك تر اين تغييرات به واسطه تبلور تفريقي مذاب اوليه مي باشد. بيشتر اين تغييرات درون يك گروه مرتبط از نظر ژنتيكي مشاهده گرديده است .گرانيتهاي مافيك تر از كرندوم نرماتيو غني هستند و انواع فلسيك از نظر تركيبي نزديك به مذابهاي دماي مينيمم هستند. غني شدگي سنگهاي گرانيتي شيركوه از عناصر (شامل K، Rb، Th و U) تهي شدگي از عناصر Nb ,Ti) HFSE) با الگوي گرانيتهاي مرتبط با فرورانش همخواني دارد. باتوليت مزبور كالك آلكالن و پرآلومين بوده و شاخص گرانيتهاي نوع S مي باشد كه با همگرايي صفحات و كمان آتشفشاني و آناتكسي سنگهاي منشا گريوك مطابقت دارد.