مقاله پراکنش علف هاي هرز مزارع گندم آبي استان تهران با استفاده از سامانه اطلاعات جغرافيايي (GIS) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۷ در دانش علف هاي هرز از صفحه ۹۷ تا ۱۱۸ منتشر شده است.
نام: پراکنش علف هاي هرز مزارع گندم آبي استان تهران با استفاده از سامانه اطلاعات جغرافيايي (GIS)
این مقاله دارای ۲۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نقشه پراکنش
مقاله شاخص غالبيت
مقاله فراواني
مقاله يکنواختي
مقاله ميانگين تراکم

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مين باشي معيني مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: باغستاني ميبدي محمدعلي
جناب آقای / سرکار خانم: رحيميان مشهدي حميد
جناب آقای / سرکار خانم: عالي فرد مريم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
شناسايي علف هاي هرز مزارع گندم آبي به عنوان اساسي ترين اقدام در مديريت علف هاي هرز اين محصول محسوب مي شود. بر اساس سطح زير کشت گندم و مساحت مزارع در همه شهرستانهاي استان تهران، طي ۶ سال زراعي (در سالهاي ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۵) تعداد ۶۱ مزرعه به عنوان نماينده مزارع گندم آبي کل استان انتخاب شدند و با شمارش علف هاي هرز به تفکيک جنس و گونه در هر مزرعه در نقاط نمونه برداري، شاخصهاي جمعيتي آنها محاسبه شدند. در هر مزرعه طول و عرض جغرافيايي و ارتفاع از سطح دريا مکان مورد اندازه گيري توسط دستگاه GPS ثبت شد. با استفاده از اين اطلاعات نقشه پراکنش گونه هاي مختلف علفه هاي هرز مزارع گندم استان تهران در محيط GIS توليد گرديد. نتايج نشان داد که در مزارع گندم آبي استان تهران ۸۷ گونه علف هرز وجود دارد. پهن برگهاي مزارع گندم آبي استان تهران به ترتيب غالبيت شامل: خاکشير (Descurania Sophia [L.] Schur.)، هفت بند (Polygonum aviculare L.)، شاه تره (Fumaria vaillantii Loisel.) و بي تي راخ (Galium aparin L.) بودند. باريک برگهاي غالب مزارع گندم استان تهران نيز به ترتيب اهميت يولاف وحشي زمستانه (Avena ludoviciana Durieu.)، جو دره (Hordeum spontaneum C. Koch.) و چاودار (Secale cereal L.) بودند. علاوه بر اين مهمترين رستنيهاي مزاحم قبل از برداشت گندم در استان تهران را پيچک صحرايي (Convolvulus arvensis L.)، کنگر وحشي (Cirsium arvense [L.] Scop.) و ازمک (Cardaria draba [L.] Desv.) تشکيل مي دادند.