مقاله کاهش سطح آنتي بادي ضدهپاتيت B در کودکان واکسينه شده ۷ – ۵ ساله که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در مجله تحقيقات علوم پزشكي زاهدان (طبيب شرق) zahedan journal of research in medical sciences از صفحه ۲۴ تا ۲۸ منتشر شده است.
نام: کاهش سطح آنتي بادي ضدهپاتيت B در کودکان واکسينه شده ۷ – ۵ ساله
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کاهش آنتي بادي
مقاله واکسيناسيون
مقاله هپاتيت B
مقاله کودکان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صفري ميترا
جناب آقای / سرکار خانم: يزدان پناه بهروز

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه وهدف: تزريق واکسن موثرترين راه پيشگيري از ابتلا به بيماري هپاتيتB  است. پايداري ايمني ايجادشده توسط واکسن هپاتيتB  به طور دقيق مشخص نيست. مطالعه حاضر به منظور تعيين ميزان کاهش سطح آنتي بادي هپاتيتB  در کودکان ۵ تا ۷ ساله استان کهگيلويه و بويراحمد طراحي و اجرا شد.
مواد و روش کار: اين مطالعه مقطعي برروي ۷۲۹ کودک ۷ – ۵ ساله استان کهگيلويه و بويراحمد که طي سال هاي ۱۳۸۴ – ۱۳۸۳ طبق برنامه واکسيناسيون کشوري واکسن هپاتيت دريافت کرده بودند و با روش نمونه گيري چند مرحله اي انتخاب شدند، انجام گرديد. جهت گردآوري داده ها پرسشنامه ها از طريق مصاحبه با والدين تکميل شد. برگه ثبت مشاهدات آزمايشگاهي به پرسشنامه پيوست بود. بعد از اطمينان از واکسيناسيون به موقع، و اخذ رضايت نامه آگاهانه از والدين، از هرکودک ۳ ميلي ليتر خون گرفته و به آزمايشگاه ارسال و با استفاده از روش اليزا آنتي بادي ضدآنتي ژن سطحي و آنتي ژن سطحي ويروس اندازه گيري شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS-13  و روش هاي آمار توصيفي و آزمون هاي ۲  χو t مستقل مورد تجزيه و تحليل قرارگرفت.
يافته ها: در کليه نمونه ها آزمايش جهت آنتي ژن سطحي منفي بود. ۸۴٫۴ درصد کودکان مورد مطالعه نسبت به ويروس هپاتيتB  ايمن و ميانگين تيتر آنتي بادي ضد ويروس هپاتيتB  در اين کودکان ۳۰۸٫۹±۲۳٫۰۵ واحد بين المللي بود.۱۵٫۶ درصد کودکان ايمن نبودند و ميانگين تيتر آنتي بادي در آن ها ۴٫۹۷±۳٫۵ واحد بين المللي بود. بين ميزان ايمن بودن باسن و شهرستان محل اقامت کودکان رابطه آماري معني دار برقرار بود (P=0.04 و P≤۰٫۰۰۱) با افزايش سن کودکان ميزان ايمني آنها کاهش داشت. ميزان ايمني با جنسيت ارتباط نداشت.
نتيجه گيري: در مقايسه با مطالعات ديگر ميزان پايداري ايمني در اين سنين مطلوب بود. اما حدود ۲۰ درصد کودکان در سن هفت سالگي که سن ورود به مدرسه و اجتماعي شدن و امکان تماس با افراد ديگر بيشتر است، از ايمني برخوردار نبودند. با توجه به اهميت اين بيماري تصميم گيري مناسب جهت پيشگيري از اين بيماري در اين سن حساس توسط متوليان امر سلامت لازم به نظر مي رسد.