مقاله کنترل بيولوژيکي دوجدايه مخمراز Saccharomyces cerevisiae عليه بيماري کپک آبي سيب (Penicillium expansum) در جهت کاهش آلودگي زيست محيطي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در مجله دانشگاه علوم پزشكي ارتش جمهوري اسلامي ايران (annals of military and health sciences research) از صفحه ۱۸۲ تا ۱۸۹ منتشر شده است.
نام: کنترل بيولوژيکي دوجدايه مخمراز Saccharomyces cerevisiae عليه بيماري کپک آبي سيب (Penicillium expansum) در جهت کاهش آلودگي زيست محيطي
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله Saccharomyces cerevisiae ،Penicillium expansum
مقاله بيوکنترل
مقاله تست مواد فرار
مقاله تست متابوليتهاي خارج از سلولي
مقاله محيط زيست

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: غلام نژاد جلال
جناب آقای / سرکار خانم: اعتباريان حسن رضا
جناب آقای / سرکار خانم: شيخ بيگ گوهرريزي محمدعلي
جناب آقای / سرکار خانم: نعمتي ابوذر
جناب آقای / سرکار خانم: ناصري فاطمه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: در دهه هاي اخير باقيمانده سموم بر روي ميوه ها باعث ايجاد نگراني هايي در جوامع علمي شده است. درحال حاضر کنترل بيولوژيک به عنوان يک روش جايگزين استفاده از سموم مطرح شده است و موفقيت هاي چشمگيري در زمينه استفاده از ميکروارگانيسمهاي آنتاگونيست براي کنترل بيماريهاي بعد از برداشت (از جمله کپک آبي سيب) به دست آمده است.
مواد و روش ها: در اين مطالعه تحقيقاتي (original) دو گونه از مخمرSaccharomyces cerevisiae  (69، ۰۴)، به جاي قارچ کش هاي معمولي که براي کنترل بيماري انباري کپک آبي سيب مورد با عامل Penicillium expansum مورد استفاده قرار مي گيرند، به کار گرفته شد. عامل کپک آبي سيب از بافت آلوده سيب جداسازي شد. آزمون تست تقابل، متابوليت هاي خارج سلولي و مواد فرار در آزمايشگاه براي ارزيابي قدرت بيوکنترلي مخمرها به کار برده شد. در آزمايشهاي انباري زخم هاي ايجاد شده بر روي سيب با ۴۰µl  ميکروليتر سوسپانسيون مخمر آنتاگونيست (۱۰۷ کنيدي در ميلي ليتر) و ۲۴ ساعت بعد ۲۰ ميکروليتر سوسپانسيون قارچ عامل بيماري (۱۰۵ کنيدي در ميلي ليتر) مايه زني شد. سيب هاي مايه زني شده در۲۰°C  و 5°C در انبار قرار گرفتند. اين مقاله برگرفته از پايان نامه دانشجويي مي باشد.
يافته ها: همه جدايه ها رشد قارچ P.expansum هم در آزمايشگاه و هم در انبار را کاهش دادند. در آزمون کشت متقابل ميزان کاهش رشد بين ۳۳٫۱۲ تا ۵۸٫۴، در مورد گاز فرار ۵۴٫۹۳ تا ۷۲٫۸۷ و در تست متابوليت هاي خارج سلولي بين ۵۰٫۲۳ تا ۷۶٫۲۳ متغيير بود. هر دو جدايه مخمر مساحت لکه ها را کاهش دادند. در تستهاي انباري مساحت لکه ها در روي سيب در ۵°C  از ۱۴۱۶تا ۱۴۳۵ ميليمترمربع در مقايسه با ۳۱۵۱٫۱ ميليمترمربع، در شاهد کاهش نشان دادند. در دماي ۲۰°C  مساحت لکه از ۱۳۴۷ تا ۱۵۹۸ متغيير بود در حاليکه ميانگين مساحت در شاهد ۳۲۵۷٫۴ ميليمتر بود.
نتيجه گيري: هر دو ايزوله از مخمر S. cerevisiae عليه کپک آبي سيب در هر دو دما موثر بودند و مي توانند به عنوان دوعامل بيوکنترل جديد کپک آبي سيب به کار برده شوند.