مقاله گزارش مقدماتي فصل اول بررسي و شناسايي باستان شناختي دامنه هاي جنوبي البرز در محدوده شهرستان آبيک که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۸۸ در پيام باستان شناس از صفحه ۹۷ تا ۱۱۰ منتشر شده است.
نام: گزارش مقدماتي فصل اول بررسي و شناسايي باستان شناختي دامنه هاي جنوبي البرز در محدوده شهرستان آبيک
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آبيک
مقاله دامنه هاي جنوبي البرز مرکزي
مقاله زياران
مقاله کوهپايه شرقي و غربي
مقاله اقبال شرقي
مقاله بررسي باستان شناسي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مافي فرزاد
جناب آقای / سرکار خانم: آخوندي رضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
دشت قزوين و ارتفاعات مشرف به آن يکي از مراکز مهم تکوين و تطور فرهنگهاي بشري فلات ايران در ادوار مختلف بوده است. تمرکز مطالعات باستان شناسي دهه هاي اخير بر دشت قزوين، انجام مطالعات علمي باستان شناختي در ارتفاعات مشرف بر دشت به ويژه دامنه هاي جنوبي البرز را اجتناب ناپذير نموده است. در اين تحقيق با تلفيق نتايج حاصل از معدود پژوهشهاي باستان شناختي و مطالعات جديد مي توان تصويري از وضعيت فرهنگي منطقه در دوران مختلف پيش از تاريخي، تاريخ و اسلامي بدست داد. به اين منظور سه دهستان زياران، کوهپايه شرقي و غربي شهرستان آبيک و دهستان اقبال شرقي از بخش مرکزي شهرستان قزوين مورد مطاله قرار گرفتند که در آن تعداد ۸۹ محوطه و مکان باستاني و انبوهي از آثار منقول و غير منقول (ابزار سنگي، سفال، پيکره، آثار و اشياي فلزي و …) شناسايي و کشف شده و در اين تحقيق مطالعه و تحليل گرديده اند. نتايج حاصل از اين تحقيق حکايت از آن دارد که با استناد به شناسايي ۷ محوطه مربوط به دوران پلرينه سنگي که داراي آثار و ابزارهاي سنگي شاخص از دوره هاي پارينه سنگي ميانه و جديد مي باشد؛ مي توان گفت در دوران پارينه سنگي ارتفاعات اين منطقه يکي از زيستگاه هاي مهم بشري در شمال فلات ايران بوده است. همچنين هرچند شناسايي آثار و استقرارها و مواد فرهنگي دوران مس سنگ (دو مورد) و مفرغ (سه مورد) نشان از تداوم زيست جوامع بشري در منطقه در دوران مذکور دارد، اما شناسايي تعداد زيادي محوطه عصر آهن (۲۱ مورد) و اشکاني (۳۸ مورد) نشانگر گسترش کمي و کيفي شواهد سکونت و استقرار جوامع انساني در منطقه از نيمه دوم هزاره دوم قبل از ميلاد تا نيمه اول هزاره پس از ميلاد را دارد. رونقي که بنظر مي رسد با توجه به حجم انبوه مکانها و محوطه ها و آثار فرهنگي ادوار مختلف اسلامي (۴۷ مورد) در طول دوره اسلامي همچنان تداوم داشته است.