سال انتشار: ۱۳۸۰

محل انتشار: هفتمین کنگره ملی خوردگی ایران

تعداد صفحات: ۳۰

نویسنده(ها):

مجید جعفریان – دپارتمان الکتروشیمی دانشگاه صنعتی خواجه نصیرطوسی تهران
محمدقاسم مهجانی – دپارتمان الکتروشیمی دانشگاه صنعتی خواجه نصیرطوسی تهران
ابراهیم ضیایی – دپارتمان الکتروشیمی دانشگاه صنعتی خواجه نصیرطوسی تهران

چکیده:

در سال ۱۹۱۲ دانشمندان دریافتند که Al در محلولهای نمکی خورده می شود و این خوردگی معمولا با افزایش ناخالصیهای موجود در Al افزایش می یابد. ثابت شده است که شدیدترین حالات خوردگی Al و آلیاژهای آن در رابطه با محیط های حاوی یون هایهالوژنی است. یون هالیدمعمولا سبب می شود که فیلم روئین روی سطح فلز به طور موضعی شکسته شده و از اینرو باعث انحلال موضعی فلز در جایگاه های شکستگی لخت سطح فلز میشود و این امر منجر به رشد حفره میگردد.
مقاومت Al وآلیاژهای آن در برابر خوردگی در محیط های بستگی به تشکیل سریع فیلم اکسید سطحی نسبت داده می شود و محافظت Al در برابر خوردگی در محیط های آبی به تشکیل سریع فیلم اکسید سطحی نسبت داده می شود و محافظت Al در برابر خوردگی در این محیط بستگی به پایداری فیلم اکسید سطحی دارد.