سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

مرتضی شجاعی قادیکلائی – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت دانشگاه آزاد اسلامی واحد تاکستان
محمد احمدی وسطی کلائی – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک
حمیدرضا مبصر – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائمشهر
علی رضا افتخاری – کارشناسی ارشد زراعت دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان اصفهان

چکیده:

بررسی های موجود نشان می دهد که در سال ۵ تا ۷ میلیون هکتار زمین های زراعی دنیا خاصلخیزی خود را از دست می دهند . بنابراین کاربرد فناوریهای مطلوب به منظور کاهش سرعت این روند تخریب ضروری می باشند . از جمله این فناوریها می توان به سیستم های خاک ورزی اشاره نمود که یکی از روش های کاربردی در کشاورزی پایدار به شمار می آید . در سیستم های خاک ورزی حفاظتی حداقل ۳۰ درصد از بقایای گیاهی زراعی قبلی، بعد از کاشت محصول در سطح خاک باقی می ماند که می توان مزیت هایی مانند : کاهش مصرف انرژی، کاهش فرسایش آبی و بادی را در بر داشته باشد ).۳) این سیستم ها در مقایسه با سیتم خاک ورزی مرسوم، نیاز به نیروی کار کمتر، نیاز به سرمایه گذاری کمتر در ما شین، افزایش ذخیره رطوبتی و مواد آلی خاک و فراهم سازی امکانات کشت دوم را به دنبال داشته دارند.