سال انتشار: ۱۳۹۴
محل انتشار: اولین همایش ملی تخصصی علوم کشاورزی و محیط زیست ایران
تعداد صفحات: ۴
نویسنده(ها):
پریسا بیاتی – دانشگاه کشاورزی و منایع طبیعی رامین خوزستان

چکیده:
برای تحقق اهداف توسعه، باید همه ی منابع اجتماعی را اعم از منابع انسانی، اقتصادی و منابع فضایی و محیطی به کار گرفت و به کارگیری همه ی این ها مستلزم برنامه ریزی است، لذا آمایش سرزمین مبنای طرح ها و برنامه های جامع توسعه بوده و پیوند دهنده ی برنامه ریزی های اقتصادی، اجتماعی و فضایی یا مجموع آنان در قالب برنامه ریزی جامع و در مقیاس ملی و منطقه ای است. آمایش سرزمین با رویکرد همه سونگر در چارچوب توسعه فضایی، سعی دارد با پدیده عدم تعادل های منطقه ای برخورد کرده و راه کارهای مناسب را برای تحقق توسعه ی متوازن، هم جانبه و پایدار در سطح سرزمین، ارائه نماید و توسعه ی پایدار روستایی نیز رهیافتی برای توسعه است که در آن کارایی، عدالت و پایداری با هم تلفیق شده اند به صورتی که کارآیی متضمن استفاده ی بهینه از منابع طبیعی ، عدالت متضمن فقرزدایی و کاهش شکاف بین فقرا و ثروتمندان است. این مقاله به روش تحلیلی-مروری و با استفاده از منابع کتابخانه ای و سایت های اینترنتی تدوین شده. دراین مقاله با پیش درآمدی برمفاهیم آمایش سرزمین به توسعه پایدار روستایی و چالش های پیش روی آن پرداخته و در پایان نیز راهکارهایی در جهت دستیابی به این مهم پیشنهاد گردیده است.