سال انتشار: ۱۳۹۱
محل انتشار: اولین کنفرانس ملی راهکارهای دستیابی به توسعه پایدار
تعداد صفحات: ۸
نویسنده(ها):
ساهره صفرلکی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران ) ن
محمود رستمی نیا – استادیار گروه خاکشناسی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام

چکیده:
امروزه حفاظت خاک و مبارزه با فرسایش از ضروری ترین اقدامات زیربنایی در هر کشور می باشد. اما برای مبارزه و به تبع آن موفقیت در مهارفرسایش خاک، ضرورت دارد نسبت به شناخت عوامل مؤثر بر فرسایش، دامنه تأثیر و بالاخره اولویت مناطق از نظیر شدت فرسایش و تولید رسوب،اقدام لازم صورت پذیرد. منطقه مورد مطالعه این تحقیق حوزه آبریز رودخانه کنگیر بوده که شامل حوزه های زیر می باشد: بامبک، کچهر و میش لورنه. یکی از مدل های تجربی محاسبه فرسایش ویژه و تولید رسوبMPSIAC است که در بیشتر مناطق خشک و نیمه خشک کشور ارائه شده- است. این روش بیشترین عوامل مؤثر در فرسایش و تولید رسوب را در نظر می گیرد و در ارزیابی فرساایش و رساوب حاوزه هاای فاقاد آماار و اطلاعات از دقت خوبی برخوردار است. برای اجرای مدلMPSIAC حوزه آبخیز مورد مطالعه به پنج واحد همگن تفکیک شد. عوامل نه گانه در هر واحد اراضی بررسی و اقدام به برآورد فرسایش و رسوب در آنها شده است. نتایج این تحقیق نشان میدهد کاه مجماوم میازان رساوببرآورد شده با استفاده از مدل در هر سه حوزه برابر 390419/68تن در سال است