سال انتشار: ۱۳۹۴
محل انتشار: دهمین کنگره بین المللی مهندسی عمران
تعداد صفحات: ۹
نویسنده(ها):
حامد عمده غیاثی – کارشناس ارشد سازه های دریایی، دانشکده فنی ومهندسی، دانشگاه تبریز
آرمین توکل – کارشناس ارشد سازه های دریایی، دانشکده فنی ومهندسی، دانشگاه تبریز
علیرضا مجتهدی – استادیار، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه تبریز
محمدعلی لطف اللهی یقین – استاد، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه تبریز

چکیده:
مهندسی سازه های فراساحل، حوزه ای در علوم مهندسی است که با طراحی و نصب سازه های فراساحلی برای مقاصد مختلف سروکار دارد. متداول ترین نوع سازه های فراساحلی ثابت که امروزه مورد استفاده قرار می گیرند، سکوهای جاکت یا شابلونی هستند . فرایند به آب اندازی سکو از جمله مراحلی است که نیازمند دقت قابل توجه در آنالیز سازه می باشد. حفظ تقارن جاکت و عدم تغییر مکان های ناخواسته در این مرحله از مقدمات دارا بودن آنالیزی موفق است. از طرفی با توجه به عدم تقارن جاکت در وجه قرار گرفته روی بارج و ایجاد تغییر مکان های ناخواسته طی عملیات به آبانداری، استفاده از مخازن شناوری جهت به حداقل رساندن تغییر مکان ها و سرعت جاکت امری ضروری است. در این مقاله با قرار دادن مخازن مختلف به بررسی اثرات آن پرداخته شده است. همچنین مشخص شد که با افزودن مخازن تغییرات زیادی در تغییر مکان های نهایی جاکت در جهات مختلف پدید نمی آید