سال انتشار: ۱۳۹۴
محل انتشار: همایش ملی معماری و شهرسازی ایرانی اسلامی
تعداد صفحات: ۱۲
نویسنده(ها):
فاطمه شهریاری نسب – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه پیام نور بندرعباس
احمد میرزاکوچک خوشنویس – استادیار پژوهشگاه میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری

چکیده:
معماری اسلامی ایران هویت ملی و فرهنگی این سرزمین است و مدرنیزم تنها هویت زدایی جامعه امروز بوده است. ازخصوصیات معماری سنتی اسلامی ایران این است آمیختگی هنر، فن، علم و حکمت با هم است و جدایی میان اینها وجود ندارد، برخلاف معماری مدرن که راه صنعت از معماری و راه هر دو از علم و راه هر سه از حکمت، خاصه حکمت الهی جدا شده است. از مشخصات بارز هنر سنتی ایرانی اسلامی، تلفیق و وحدت بخشیدن به عناصری است که در دوران معاصر از هم جدا شدند. در هنر سنتی اسلامی ایرانی، زیبایی همیشه با وحدت صناعت یا فن با هنر و حکمت و علم به ظهور رسیده است. اصل زیبایی همیشه با نوعی کمال نفسانی و وجودی ارتباط دارد. البته این نکته در معماری مدرن ایران به طور کلی ارتباط خود را با حکمت از دست داد. این اصل معنوی هنر سنتی، پاسخگوی نیازهای مختلف مادی و معنوی انسان است. هویت سنتی معماری اسلامی ایرانی بیش از آنکه معطوف به گذشته باشد در وجود جامعه نهادینه می شود و به معنی کهنه گرایی نیست و از طریق شناخت شاخص های معاصر و توجه به موقعیت مکانی و زمانی به مرحله ظهور در می آید. پرسش اصلی است که آیا با توجه به شناخت شاخص وحدت در هنر، فن، علم و حکمت می توان به درک مفاهیم هویت اسلامی ایرانی معماری معاصر پرداخت؟ و جهت احیای هویت سنتی معماری اسلامی – ایرانی در مقابل معماری کارت پستالی مدرنمعاصر می توان از این اصل در طراحی معماری اصیل اسلامی ایرانی بهره برد؟ با استفاده از مطالعات اسنادی در این مقاله و با در نظر گرفتن مطالعات تطبیقی انجام گرفته و بررسی اندیشه های نظریه پردازان در تشریح ابعاد مختلف هویت شاخص اصلی تدوین شده است. تحلیل اسناد به صورت تحلیل درونی و تحلیل برونی انجام می شود .در تحلیل درونی محتوی درونی منابع و اسناد مورد بررسی قرار می گیرند و در تحلیل برونی به رابطه این محتوی ها با واقعیت بیرون پرداخته می شود.