سال انتشار: ۱۳۹۱
محل انتشار: اولین کنفرانس ملی راهکارهای دستیابی به توسعه پایدار
تعداد صفحات: ۷
نویسنده(ها):
مریم شایان –
محمدحسن طاهرزاده – عضو شورای علمی گروه پژوهشی اصلاح خاک و توسعه پایدار جهاد دانشگاهی خوزس

چکیده:
شور و سدیمی بودن قلیا بودن اراضی جنوب خوزستان از عمده ترین عوامل محدود کننده کشاورزی در منطقه می باشد. به منظور بررسی چگونگی اصلاح این خاکها طرح تحقیقاتی مذکور در دو سری خاک بوبقال با فامیلی fine, carbonatic, hyperthermic وام القریب با فامیلی fine loamy,carbonatic, hyperthermicانجام شده است. جهت اجرای طرح مورد نظر 4 تیمار آبشویی 25و50و75و055 سانتیمتر آب معمولی جهت مقایسه با آب غیر متعارف شور کاربرد آب زهکش در 52 و 25 سانتیمتر اولیه آب با شوری حدود 2 و 05 دسی زیمنس بر متر مورد آزمون قرار گرفته به طوری که بعد از هر تناوب نمونه برداری از خاک صورت گرفته است. بررسی نتایج در هر دو سری خاک نشان داد که کاربرد آب شور در تناوب های اول و دوم نسبت آب معمولی در کاهش روند شوری پس از مصرف یک متر آب دارای درجه رگرسیون بالاتری می باشد بنابراین در اصلاح این خاک ها می توان از آب شور استفاده نمود