سال انتشار: ۱۳۹۴
محل انتشار: اولین همایش منطقه ای هویت و سینمای کردی
تعداد صفحات: ۲۰
نویسنده(ها):
امجد غلامی – کارشناس ارشدجامعه شناسی دانشگاه کردستان
امیر غلامی – کارشناس ارشدسینمادانشگاه سوره

چکیده:
ادعای به تصویرکشیدن و یا بیان وروایت فاجعه بالاخص دردوران معاصر پس ازجنگ ها و کشتارهای خونین ونسل کشی بعثی ها درطی دوعملیات حلبچه 1988 م وانفال 1988 م همیشه مورد توجه فیلمسازان کردبوده است بازروایی خاطرات بازماندگان جنگ به میانجی آثار داستانی و مستنداین فیلم سازان سرفصل نوینی ازتاریخ این مردمان پس ازفاجعه است فیلمهای سینمایی هزارویک سیب همه مادران من و زمزمه با باد اثارکارگردانان کردی هستند که تلاش کرده انددرلابلای تک گویی ها ایماژ ها روایت های شیزوئید و ازهم گسیخته به روایت زندگی وحیات مردمان پس ازفاجعه بپردازند دراین نوشتار سعی شده است تاباتحلیل نشانه شناختی و روایت شناسی ضمن تحلیل جامعه شناختی این اثار به روایت فیلمیک ازفاجعه انفال پرداخته شود