سال انتشار: ۱۳۹۱
محل انتشار: دومین همایش ملی نفت، گاز و پتروشیمی
تعداد صفحات: ۵
نویسنده(ها):
محسن رخش ماه – شرکت ملی نفت ایران، شرکت بهره برداری نفت و گاز گچساران، اداره بهره برد

چکیده:
بهر هبرداری تدریجی از مخازن نفتی با توجه به چگونگی قرارگیری منابع نفت در زیر زمین، سرانجام با بالا آمدن سطح مشترک آب و نفت مواجه شده لذا نفت خروجی از چاه ها به ویژه برای مخازنی که در نیمه دوم عمر تولید خود هستند باعث افزایش مقدار امولسیونآب نمک در نفت می گردد. یکی از مهمترین رو شهای مورد استفاده در سیست مهای نمکزدایی از نفت، روش شستشوی نفت خام با آبشیرین و اختلاط فازها می باشد. افزودن درصدی مناسب از آب شستشو به جریان نفت نمکی موجب انتقال این نمک ها به آب شده و از طرفی با افزایش تعداد قطرات آب موجود در نفت، فاصله آنها از یکدیگر کاهش یافته و امکان چسبندگی و به ه مپیوستن قطرات افزایش می یابد و در نتیجه راندمان نمکزدایی بالا می رود. البته در این روش علاوه بر اضافه کردن آب شیرین به فرایند اختلاط جهت تماس بهترفازها نیز نیاز می باشد هر چند آشفتگی بیش از اندازه در حین اختلاط، موجب پایداری بیشتر امولسیون می گردد. همچنین با تزریق مقادیر اضافی آب شیرین به جریان نفت موجب بالا رفتن درصد آب موجود در نفت خروجی از واحدهای نمکزدایی شده و کاهش راندمان آب زدایی را به همراه دارد. بنابراین میزان بهین هی درصد آب تزریقی و همچنین میزان اختلاط بهینه در راندمان فرایند نمکزدایی موثر بوده و تابع عواملی از جمله درجهAPIنفت، دمای نفت، میزان نمک موجود در نفت و … می باشد.