سال انتشار: ۱۳۹۲
محل انتشار: اولین همایش ملی جغرافیا، شهرسازی و توسعه پایدار
تعداد صفحات: ۱۹
نویسنده(ها):
مجتبی قدیری معصوم – استاد دانشکده جغرافیا دانشگاه تهران
زهرا علیجانی – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی روستایی دانشگاه خوارزمی
سعید روئین تن – دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی آمایش سرزمین دانشگاه تهران
فروزان قاسمی – دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی آمایش سرزمین دانشگاه تهران

چکیده:
ظهور کلان شهرها و مناطقی با تراکم جمعیتی بالا و نیز تحرک و جابجایی دائمی جمعیت در سطح شهرها و روستاها، نیاز به داشتن آگاهی درست از توزیع جمعیت و تجزیه و تحلیل آن را موجب می شود. در طرح ریزی کالبدی مناطق، نه تنها تعداد جمعیت، بلکه ساخت و خصوصیات آن نیز م د نظر قرار می گیرد که با گذشت زمان بر اثر افزایش سریع جمعیت در پهنه سرزمین و گسترش شهرها و به تبع آن افزایش مهاجرتهای روستایی، اهمیت فزاینده ای یافته و به تبع آن جمعیت شناسی نیز حضور خود را در اغلب برنامه ریزی های اقتصادی و اجتماعی تثبیت می کند. عدم توجه به شاخص های جمعیتی در سیاست گذاری ها و برنامه ریزی های منطقه ای و ملی، موجب می گردد که توان منطقه و سرزمین با جمعیت آن تناسب نداشته و م شکلات بسیاری را جهت دستیابی به توسعه متوازن در سطح ملی بوجود آورد. این پژوهش با استفاده از روش اسنادی و بهره گیری از منابع آماری از قبیل آمارهای توصیفی، نتایج سرشماری نفوس و مسکن، کتب و گزارش های تحقیقی، با تمرکز بر مهاجرت و علل ا« و ارائه راهکار جهت جلوگیری از روند مهاجرت به شهر در شهرستان کازرون پرداخته ست.