سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

مانی طاهری تهرانی – کارشناس ارشد اصلاح نباتات، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
محمد نوروزی – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات برنج کشور- آمل
کمال کاظمی تبار – استادیار دانشکده کشاورزی ساری
علی دهستانی کلاگر – دانشجوی دکتری اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی ساری

چکیده:

کشت بساک یکی از تکنیک های مهم کشت بافت می باشد. در این راستا تعیین ترکیب هورمونی مناسب به منظور افزایش قدرت کالوس زایی بساک ها و باززایی گیاهچه ها در محیط کشت از اهمیت زیادی برخوردار است.در این تحقیق از محیط کشت L8 با ترکیب هورمونی 3/5mgl^-1NAA + 0/5mgl^1 2-4-D + 2mg^-1KIN و محیط کشت Fj4 با ترکیب هورمونی 2/5mgl^-1 NAA + 0/5mgl^-1 2-4-D + 0/5mgl^-1 KIN ، محیط کشت G1 با ترکیب هورمونی 2mgl^-1 NAA + 0/75mgl^-1 2-4-D + 2/5mgl^-1 KIN و محیط کشت N6 با ترکیب 2mgl^-1 NAA+ 0/5mgl^-1 2-4-D جهت کالوس زایی در ارقام والدینی و هیبریدهای موردنظر استفاده گردید. همچنین برای باززائی کالوس های حاصل از کشت بساک از سه محیط کشت، با غلظت ها ی هورمونی 1mgl^-1 NAA+ 4mgl^-1 KIN (محیط کشت M5) و 1mgl^-1 NAA+ 16mgl^-1 KIN (محیط کشت M7) و 1mgl^-1 KIN و 1mgl^-1 NAA+ 1mgl^-1 BAP در محیط کشت SK11 گردید. برای بررسی قدرت کال زائی بساک هیبریدها و واریته های والدینی در 4 تکرار و در قالب طرح کاملا تصادفی در محیط های کشت فوق مورد بررسی قرارگرفت و تفاوت معنی داری درسطح یک درصد مشاهده شد. بر اساس مقایسه میانگین ها بیشترین مقدار کالوس زایی مربوط به محیط های کشت FJ4 ا (0/5mgl^-1 NAA ) و N6 ا (2mgl^-1 2-4-D ) بود . همچنین بیشترین درصد باززائی مربوط به محیط باززائی (SK11) 1mg^-1 KIN با 20/2 درصد گیاهچه سبز بود . این موضوع بیانگر این نکته است که غلظت بالای کینتین در محیط کشت، تأثیر منفی بر باززائی گیاه سبز داشته است.