سال انتشار: ۱۳۹۲
محل انتشار: همایش ملی معماری، شهرسازی و توسعه پایدار با محوریت از معماری بومی تا شهر پایدار
تعداد صفحات: ۱۰
نویسنده(ها):
سیدعلی حسین پور – گروه شهرسازی دانشگاه بینالود مشهد
محدثه نجفی – کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری دانشگاه فردوسی مشهد
سارا صراف – کارشناسی ارشد مهندسی معماری دانشگاه آزاد اسلامی

چکیده:
شهر محصول دوره های تاریخی متعدد و حاصل روابط خاص میان وجوه اجتماعی، فرهنگی، انسان شناسی، جغرافیایی و اقتصادی است و معماری امروز نیز در آینده بخشی از تاریخ شهرها خواهد بود. آنچه که در ادامهاستمرار حیات بانشاط و پرشور یک شهر لازمست تطابق ظرف )محیط( با مظروف )انسان( در یک روند تاریخی است. اخیرا بدلایل مختلف این سازگاری برهم خورده و گونه ای از ناهمگونی را رقم زده است . هدف این مقاله ارائه تعاریفی روش از زمینه به عنوان بستر قرارگیری آثار معماری و فهم درست از فلسفه تکنولوژی و کاربرد آن در معماری متناسب با ویژگیهای محیطی است. نتایج نشان دهنده آنست که توجه به شخصیت محیط و الهام از آن نفی کننده خلاقیت نیست و تکنولوژیهای جدید به عنوان یکی از وجوه معماری می تواند خود را با ویژگیهای فرهنگی ، اجتماعی و محیطی سازگار نموده ، تداوم تاریخ و هویت شهر را تسهیل نماید