سال انتشار: ۱۳۹۴
محل انتشار: چهارمین همایش علمی مخازن هیدروکربوری و صنایع بالادستی علوم و صنایع وابسته
تعداد صفحات: ۱۱
نویسنده(ها):
عرفان حسینی – کارشناسی ارشد دانشگاه صنعت نفت
بهرام حبیب نیا – هیئت علمی دانشگاه صنعت نفت

چکیده:
در بسیاری از آزمایشات مخازن گاز میعانی، یک افت شدید تولید گاز وجود دارد که در اثر تجمع میعانات در اطراف و ناحیه ی نزدیک چاه می باشد. (چون فشار پایین تر از فشار نقطه ی شبنم قرار می گیرد). پیشرفت در روش تغییرات ترشوندگی به عنوان یک روش موفقیت آمیز و ثابت در آزمایشات می باشد. و به هرحال آزمایشات کمی در سنگ های مخازن واقعی با تراوایی کم انجام شده است. مخازن گاز میعانی نیز بوسیله ی تجمع میعانات در نزدیک دیواره ی چاه با تراوایی پایین دچار آسیب شده اند. در این مقاله، مغزه هایی را با تراوایی حدود 0.1 میلی دارسی از مخزن گاز میعانی مورد نظر مورد بررسی و آزمایش شده است. در ابتدا یک ماده ی شیمیایی جدید بکار گرفته شده که ترشوندگی مغزه را از آب دوست به گاز دوست تغییر دهد. پایداری حرارتی این ماده ی شیمیایی در حدود 170 درجه ی سانتی گراد می باشد. نتایج آزمایشات همچنین نشان داده اند که این ماده ی شیمیایی در آب های خیلی شور نیز کاربرد دارد. سپس آزمایش آشام آب خود به خودی انجام شده است تا تاثیر تغییر ترشوندگی را بر روی ریکاوری مشاهده کنند. در مرحله ی سوم اطلاعات تراوایی نسبی آب و گاز را قبل و بعد از تغییر ترشوندگی با همدیگر اندازه گیری و مقایسه کرده اند. نتایج آزمایشگاهی نشان داده اند که تراوایی نسبی فاز های آب و گاز با تغییر ترشوندگی به گاز (گاز دوست کردن سنگ) افزایش پیدا کرده اند. اشباع آب باقیمانده کاهش پیدا کرده و تولید گاز نیز در اثر این تغییر ترشوندگی افزایش پیدا کرده است.