سال انتشار: ۱۳۹۱
محل انتشار: همایش ملی علوم مهندسی آب و فاضلاب
تعداد صفحات: ۱۰
نویسنده(ها):
احسان احمدی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی تهران، دانشکده بهداشت پردیس همت، گروه مهندسی بهداشت محیط، تهران، ایران.
علی آذری – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی تهران، دانشکده بهداشت پردیس همت، گروه مهندسی بهداشت محیط، تهران، ایران.
شیرزاد میرزا محمدی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، دانشکده بهداشت، گروه مهندسی بهداشت محیط، کاشان، ایران
محسن انصاری پیله رود – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی قم، دانشکده بهداشت، گروه مهندسی بهداشت محیط، قم، ایران

چکیده:
امروزه در بسیاری از شهرهای دنیا، آلاینده های آلی مختلف از جمله فنل و مشتقات آن از طریق منابع مختلفوارد محیط زیست شده و آلودگی آب های سطحی و زیرزمینی را افزایش می دهد. جذب سطحی روشی ساده، اغلباقتصادی، سریع و بدون نیاز به مواد شیمیایی می باشد و مقادیر کم آلاینده های آلی را از محلول های آبی حذف می نماید امامشکلاتی مانند راندمان کم، تولید محصولات جانبی سمی و گاهی هزینه زیاد عوامل محدود کننده استفاده وسیع از ایناستراتژی هستند از این رو استفاده از میکروارگانیسم هایی مثل جلبک ها و قارچ ها در محیط های آبی برایبیوجذب فلزات و آلاینده های آلی در مقیاس آزمایشگاهی و میدانی در سال های اخیر مورد مطالعه قرار گرفتهاست. بیوجدب ویژگی مشخصی از انواع غیرفعال و مرده است که غلظت ترکیبات را حتی از محلول های رقیقبوسیله جدب کاهش می دهد و غالبا ساختار دیواره سلولی گونه های مشخصی از جلبک ها، قارچ ها و باکتری ها باعث این پدیده می شود. به عنوان مثال فنل، 2-کلروفنل و 4- کلروفتل به صورت موثری با استفاده از بیوجذب توسط جلبک Sarrgasum muticcum حذف می شوند.