سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: نخستین همایش ملی علوم تربیتی و روان شناسی
تعداد صفحات: ۱۵
نویسنده(ها):
ابراهیم رنجبری – دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی درسی ابواب جمعی آموزش و پرورش فارس
حسین افلاکی فرد – دکترای برنامه ریزی درسی وعضو هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان
فرحناز عمادی – دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی درسی ابواب جمعی آموزش و پرورش فارس
هدایت اله غفوری – دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی درسی ابواب جمعی آموزش و پرورش فارس

چکیده:
آموزش و پرورش یک جامعه تاثیر بسزایی در جامعه پذیر کردن دانش آموزان دارد، آماده سازی نسل جدید برای ایفای نقش شهروندی و مهارتهای اجتماعی در جامعه محلی، ملی و جهانی نیز امری است که از این نهاد آموزشی انتظار می رود زیرا ایفای نقش شهروندی مستلزم دانایی، آگاهی، مهارت لازم برای حل مسالمت آمیز مشکلات و چالش هایی است که فرد در زندگی اجتماعی خود با آن برخورد خواهد کرد واز مهمترین بسترهای کسب چنین شایستگی هایی نظام آموزشی و پرورش هر جامعه است واضح است که نظام آموزش هر کشوری متاثر از نظام ارزشهای حاکم برجامعه است و بالتبع تربیت شهروندی نیز باید در راستای فرهنگ و هویت دینی و ملی جامعه، انجام می گیرد. در این راستا زندگی شهروندی باید محتوای عینی مرتبط با محیط زندگی ایرانی را که دانش آموز در آن به سر می برد، داشته باشد. از چنین مسیری است که بومی کردن آموزش زندگی شهروندی محلی و ملی میسر می شود و مقدمه ی آموزش شهروندی جهانی را فراهم می آورد همچنین آموزش مهارتهای اجتماعی به نوجوانان، یکی از مهمترین وظایف خانواده و مراکز آموزشی است. چون فرض بر این است که نوجوانان بدون داشتن این مهارتها قادر نیستند در تعامل اجتماعی با سایرین وظایف خود را انجام دهند. لذا در این مقاله به بررسی مهارتهای اجتماعی و تربیت شهروندی پرداخته می شود.