سال انتشار: ۱۳۹۴
محل انتشار: نخستین کنفرانس بین المللی تهویه مطبوع و تاسیسات حرارتی و برودتی
تعداد صفحات: ۵
نویسنده(ها):
ساسان رحیم زاده – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)
مصطفی مافی – استادیار گروه مهندسی مکانیک، دانشگاه بینالمللی امام خمینی ره
سیدعباس سادات سکاک – استادیار گروه مهندسی مکانیک، دانشگاه بینالمللی امام خمینی ره

چکیده:
این مقاله سعی دارد تا با در نظر گرفتن یک سیکل تبرید با مشخصات یکسان تنها با تغییر نوع مبرد تعیین کند که آیا مبردهای طبیعی می توانند جاگیزین مناسبی برای CFCs ها و HCFCs ها باشند یا خیر؟ برای پاسخ به این سوال با توجه به مبردهای بسیار مختلف در بین مبردهای CFCs دو سیال R134a و R22، برای HCFCs سیالR11 و R12 و برای مبردهای طبیعی R290 وR717 برای یک سیکل مشخص مورد بررسی قرار گرفتند. پس از مشخص شدن فشار میانی مناسب برای این سیالات و عملکرد مناسب مبردهای طبیعی و همچنین سازگاری این مبردها با محیط زیست، بررسی بر روی مبردهای طبیعی مد نظر قرار گرفت و دسترسی به حداقل دمای ممکن توسط این سیالات در شرایط بالاتر از فشار اتمسفر و افزایش COP منجر به استفاده از سیال آمونیاک و سیکل منتخب NH3-R290 شد. دمایی که این سیکل می تواند به آن با COP برابر 29/2 دست یابد برابر 41- درجه سانتی گراد می باشد. انتخاب سیال آمونیاک موجب افزایش 5/14% ضریب عملکرد سیکل شد.