سال انتشار: ۱۳۹۲
محل انتشار: دومین کنگره ملی کشاورزی ارگانیک
تعداد صفحات: ۱
نویسنده(ها):
سعید نیکان جابلو – دانشجوی کارشناسی ارشد رشته حشره شناسی کشاورزی دانشگاه محقق اردبیلی
علی گلی زاده – استادیار گروه گیاهپزشکی دانشگاه محقق اردبیلی
مهدی حسن پور – استادیار گروه گیاهپزشکی دانشگاه محقق اردبیلی
قدیر نوری قنبلانی – استادگروه گیاهپزشکی دانشگاه محقق اردبیلی

چکیده:
گیاهان مختلف که به عنوان میزبان مورد تغذیه حشرات گیاهخوار قرار میگیرند میتوانند بر روی پارامترهای زیستی شکارگرهای آنها تاثیرگذار باشند. کفشدوزک شکارگر ippodamiavariegata (Goeze) (Col.: Coccinellidae) یکی از مهمترین شکارگران شتهها در سرتاسر دنیا است و در بسیاری از مناطق کشورمان پراکنش دارد. به علت تغذیه ترجیحی از شته ها، این شکارگر پتانسیل بالایی در استفاده به عنوان عامل کنترل بیولوژیک شته ها در محصولات زراعی، باغی و گلخانه ای دارد. در این تحقیق، بیولوژی کفشدوزک H.variegata ب ا تغذیه از شته سبز گندم Sitobionavenae روی دو گیاه میزبان در شرایط آزمایشگاهی دمای C0 1 ± ۲۵، رطوبت نسبی ۵ ± ۶۵ درصد و دوره نوری ۱۶ ساعت روشنایی و ۸ ساعت تاریکی در اتاقک رشد مورد بررسی قرار گرفت. براساس نتایج، طول دوره نشو و نمای نابالغی کفشدوزک با تغذیه از شته سبز گندم پرورش یافته روی گیاه ذرت در مراحل تخم، لاروسن ۱، لاروسن ۲، لاروسن ۳، لاروسن ۴، پیش شفیره به ترتیب ۰/۰۷ ± ۲/۴۸، ۰/۰۹ ±۲/۶۵، ۰/۰۹ ±۲/۶۰، ۰/۰۸ ± ۱/۹۰، و ۰/۰۸ ± ۳/۰۹ روز و روی گیاه سورگوم ۰/۰۷ ± ۲/۵۱، ۰/۰۸ ± ۲/۸۸، ۰/۱۱ ± ۳/۲۳، ۰/۰۵ ± ۲/۹۳ روز طول کشید. کل دورهی نابالغی شکارگر روی ذرت و سورگوم به ترتیب ۰/۱۲ ± ۱۶/۶۹، ۰/۰۹ ± ۱۶/۸۶ روز محاسبه شد که با یکدیگر تفاوت معنیداری نداشتند. علاوه بر این، درصد بقای مراحل پیش از بلوغ کفشدوزک در تغذیه از شته سبز گندم روی ذرت و سورگوم به ترتیب ۹۲و ۸۶ درصد به دست آمد. براساس نتایج این پژوهش، زیست شناسی کفشدوزک تحت تأثیر دو گیاه میزبان مورد بررسی شته سبز گندم قرار نگرفت. نتایج این پژوهش نشان میدهد که این کفشدوزک احتمالاً میتواند گزینه مناسبی برای کنترل بیولوژیک شته سبز گندم در برنامه مدیریت تلفیقی این شته باشد