سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: اولین کنفرانس پتروشیمی ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

طاهر میرزازاده – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی شیمی ؛گرایش پدیده های انتقال وجداسازی ؛
ایرج گودرزنیا – عضو هیئت علمی گروه پدیده های انتقال و جداسازی دانشگاه صنعتی شریف

چکیده:

اثر استفاده از سیالات فوق بحرانی در دو نوع رآکتور کاتالیس تی مختلف؛ لوله ای با بستر ثابت و دوغ آبی سه فازی همزن دار، مورد بررسی قرار گرفته است . نتایج نشان می دهد که استفاده از سیال فوق بحرانی به علت قابلیت انتقال سریع محصولات از محیط واکنش و همزمان کردن مرحله ی انجام واکنش شیمیایی با مرحله ی جداسازی فیزیکی محصولا ت ، می تواند سرعت واکنش سنتز متانول را افزایش دهد و این ویژگی محدودیت میزان تبدیل را که در واکنش گرمازای برگشت پذیر تولید متانول وجود دارد، از بین می برد . از طرف دیگر تولید محصولات ناخواسته تحت این شرایط کاهش یافته وفعالیت کاتالیزورها از طریق انتقال جرم و حرارت بهتر ، با سرعت کمتری کاهش یافته و در نهایت سبب افزایش عمر کاتالیزور می شود . بررسی انجام شده نشان می دهد که در صورتی که هدف ما فقط تولید متانول باشد رآکتوردوغ آبی سه فازی با استفاده از سیال هگزان نرمال فوق بحرانی بهترین گزینه می باشد .