سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: اولین همایش ملی فناوری های نوین در صنایع نفت و گاز

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

خسرو صفری – دانشجوی کاشناسی ارشد مهندسی پژوهشی نفت
مجید چوبینه – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی پژوهشی نفت
سیدابوذر موسوی – فارغ التحصیل کارشناسی ارشد مهندسی مخازن نفت

چکیده:

نحوه استخراج و بهره برداری از منابع عظیم نفت همواره مشکل پیشروی مهندسان مخزن می باشد اهمیت حجم عظیم منابع هیدروکربوری غیرقابل برداشت توسط روشهای تولید طبیعی و غیرقابل جایگزین بودن این منابع گسترش و استفاده از روشهای EOR جهت بدست آوردن حداکثر بازدهی تولید از مخازن نفتی را امری ضروری و اجتناب ناپذیر ساخته است تزریق آب و گاز بعنوان روشهای ازدیاد برداشت ثانویه از جمله روشهایی اند که بدلیل هزینه های پایین و راندمان تولید بالا نسبت به سایر روشهای EOR بیشترین استفاده را در سرتاسر جهان به خود اختصاص داده اند بدلیل افت فشار و کاهش تولید در مخازن ایران لازم است که با مطالعه و بررسی هرچه بیشتر این روشها به بررسی اثرات و نتایج تزریق پرداخته شود با این وجود یکی از مزایای تزریق آب نسبت به گاز این استکه با توجه به نزدیک بودن گرانروی آب و نفت نسبت به گرانروی گاز و نفت راندمان جاروب نفت توسط آب به عنوان سیال تزریقی بالاتر از گاز می باشد وتخلیه ی نفت در محیط متخلخل توسط فاز آب پایدارتر از گاز است دراین تحقیق که بصورت مطالعه موردی برروی یکی از میادین نفتی شرکت نفت مناطق مرکزی ایران انجام شده است با استفاده از یک نرم افزار شبیه ساز تجاری ابتدا پیش بینی رفتار اینده مخزن با استفاده از انرژی خود مخزن در حالت تخلیه طبیعی بدست آورده شد و سپس تزریق اب بصورت غیرامتزاجی که جهت کاهش افت فشار مخزن و افزایش بازیافت صورت می پذیرد با انجام سناریوهایمختلف صورت گرفت و ضریب بازیافت بدست آورده شده و همچنین بهترین سناریوی تزریق اب به مخزن جهت رسیدن به بالاترین میزان برداشت ازمخزن محاسبه گردید.