سال انتشار: ۱۳۹۴
محل انتشار: چهارمین همایش علمی مخازن هیدروکربوری و صنایع بالادستی علوم و صنایع وابسته
تعداد صفحات: ۱۲
نویسنده(ها):
علی مومنی – دانشجوی کارشناسی در رشته نفت ( گرایش حفاری)،دانشگاه صنعت نفت،دانشکده نفت اهواز
پژمان براتی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی نفت( گرایش حفاری)،دانشگاه صنعت نفت، دانشکده مهندسی نفت اهواز
خلیل شهبازی – دکترای مهندسی نفت، عضو هیئت علمی دانشگاه صنعت نفت، دانشکده مهندسی نفت اهواز، ایران

چکیده:
ناپایداری های دیواره ی چاه در سازندهای شیلی همواره به عنوان یکی از عوامل مشکل ساز و هزینه بر در پیش روی مهندسان حفار قرار داشته است. برخی از عوامل مکانیکی مانند فشار گل حفاری و یا عوامل شیمیایی باعث تغییر شکل دیواره ی چاه و در نهایت ایجاد مشکلات در عملیات می شود. در ابتدا سیالات حفاری پایه روغنی جهت کنترل تورم شیل معرفی شد. به دلیل محدودیت های استفاده از سیالات پایه روغنی (آسیب-های محیط زیستی و هزینه بر بودن)، محققان به دنبال ساخت و معرفی پایدارساز های جدید برای استفاده در سیالات پایه آبی هستند. بعد از سیالات حفاری پایه نفتی، گل های نمکی پیشنهاد شد، که باز به دلیل غلظت بالای نمک های کلرید سدیم و کلرید پتاسیم باعث ایاد مشکلات زیست محیطی می شوند. در این مقاله روش های مختلف پایدار سازی شیل ها و جلوگیری از تورم رس ها مورد بررسی قرار گرفته است. گل های پایه آبی هم ارزان قیمت از گل های پایه روغنی بوده بوده و هم مشکلات زیست محیطی کمتری به وجود می آورد. همچنین تحقیقاتی را که در مورد آزمایش های مختلف در زمینه ی پایدار سازی شیل ها صورت گرفته است را مورد بررسی قرار داده ایم.