مقاله كيفيت زندگي مرتبط با سلامت در بيمـاران مزمن کبـدي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار 1389 در پايش از صفحه 165 تا 172 منتشر شده است.
نام: كيفيت زندگي مرتبط با سلامت در بيمـاران مزمن کبـدي
این مقاله دارای 8 صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کيفيت زندگي مرتبط با سلامت
مقاله بيماري مزمن کبدي
مقاله SF-36

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: هادي نگين
جناب آقای / سرکار خانم: منتظري علي
جناب آقای / سرکار خانم: بهبودي الهه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هپاتيت مزمن يکي از مهم ترين بيماري هايي است که به طور بارزي از کيفيت زندگي قربانيانش مي کاهد. کيفيت زندگي، نيروي قدرتمندي در راستاي راهنمايي حفظ و پيشبرد سلامت و تندرستي در جوامع و فرهنگ هاي متفاوت است. هدف از پژوهش ما در راستاي تعيين عواملي است که کيفيت زندگي اين بيماران را تحت تاثير قرار مي دهد. در اين مطالعه مقطعي، کيفيت زندگي مرتبط با سلامت بيماران مزمن کبدي با پرسشنامه SF-36 مورد مطالعه قرار گرفت و سوالات جمعيتي (سن، جنسيت، وضعيت تاهل، سطح تحصيلات) و شدت و مدت هپاتيت مزمن نيز در ابتداي پرسشنامه گنجانيده شد و نمرات کيفيت زندگي 140 بيمار با نمرات کيفيت زندگي 100 فرد سالم مقايسه شد و اطلاعات حاصله با استفاده از نرم افزار SPSS15 و آزمون آماريIndependent sample Ttest   و One Way ANOVA  و ضريب همبستگيPearson   و با درنظر گرفتن سطح معني داري کمتر از 05/0 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
به طور کلي کيفيت زندگي بيماران مزمن کبدي در تمامي ابعاد هشت گانه و دو مولفه کلي سلامت، پايين تر از جمعيت سالم بود (عملکرد جسمي:
48.56±29.01، محدوديت نقش به علت مشکلات جسمي 21±30.69، درد جسماني 41.58±26.97، شادابي و نشاط 50.98±25.91، سلامت عمومي 51.40±20.17، عملکرد اجتماعي 50.23±30.20، محدوديت نقش به علت مشکلات احساسي 37.56±3.40 و سلامت روان 60.76±24.03). از سويي بين سن، ميزان تحصيلات، جنسيت، وضعيت تاهل و کيفيت زندگي، ارتباط خطي معني داري وجود داشت.
به طور کلي، بيماري مزمن کبدي، از کيفيت زندگي بيماران به خصوص در بعد مشکلات جسمي مي کاهد، ولي شدت و مدت هپاتيت مزمن، تاثير چنداني بر روي کيفيت زندگي ندارد. افراد مسن، مردان بدون تحصيلات دانشگاهي و مجردان، به صورت معني داري از کيفيت زندگي پايين تري برخوردار بودند. با توجه به اين که هدف از درمان بيماري هاي مزمن، افزايش طول عمر بيماران و بهبود بخشيدن به توانايي هايي آنان تا حد ممکن است تا بيماران بتوانند با حفظ سطح مناسبي از کيفيت زندگي به زندگي خود ادامه دهند.