سال انتشار: ۱۳۹۱
محل انتشار: اولین کنفرانس انجمن پیشرانش هوافضایی ایران
تعداد صفحات: ۵
نویسنده(ها):
سعید بابایی – استادیار دانشگاه صنعتی مالک اشتر انجمن علمی مواد پرانرژی ایران
محمدعلی ذرعی – مربی، استاد مشاوره انجمن علمی مواد پرانرژی ایران
سیده معصومه موسوی – دانشجوی کارشناسی ارشد انجمن علمی مواد پرانرژی ایران

چکیده:
ترکیبات نیترآمینی و پیروتکنیکی حاوی شبه فلزاتی نظیر بور دارای پایداری حرارتی بالا و غیر حساس به ضربه می باشند. اگرچه گرمای احتراقی بور به عنوان یک سوخت همراه با انواع بایندرها بسیار زیاد است، ولیکن احتراق و آغاز گری بور به عنوان بایندرها بسیار زیاد سات، ولیکن احتراق و آغازگری بور به عنوان یک مشکل در کاربرد آن محسوب می شود. در احتراق بور یک لایه ی اکسیدی سوخت روی ذره های پودر بور، در مراحل اولیه ی احتراق باعث احتراق ناقص بور می شود. برای رفع این مشکل از روشهای ایجاد پوشش های فلزی (منیزیم، تیتانیم و …) بر روی سطح بور، تشکیل ذرات کامپوزیتی، اشتعال و بکارگیری یک محیط فلوئودار پیشنهاد شده اند. ترکیبات نیترآمینی: اکتوژن، هگزوژن (HMX، RDX و …)، مواد منفجره با عملکرد باال می باشند و افزودن پودر فلزات یا شبه فلزاتی نظیر آلومینیوم، بور و … به این مواد پر انرژی، باعث افزایش کارایی آنها می شود. و همچنین پوشش دادن این ترکیبات بروی فلزات و شبه فلزات مشکلات احتراقی آنها را جبران خواهد کرد. در این مقاله مروری بر رفتار حرارتی بعضی از ترکیبات نیترآمینی با افزایش بور و همچنین رفتار حرارتی بور همراه با ترکیبات پیروتکنیکی مورد بررسی قرار گرفته است.